Odkurzanie centralne - to w naszym kraju wciąż egzotyczne pojęcie. Pod tą enigmatycznie brzmiącą nazwą kryje się dobrze znane nam, jednak pochodzące już z zupełnie innej epoki urządzenie.
Korzyści nie tylko dla alergików
Odkurzacz centralny daje niezaprzeczalne korzyści. Poprawia komfort sprzątania - nie ma plączących się kabli, nie trzeba "wlec" urządzenia obijającego nam ściany za sobą, jedno gniazdo wystarcza do odkurzenia dużej powierzchni, nie ma uciążliwej wymiany worków (kurz gromadzony jest w łatwym do opróżnienia zbiorniku). Odkurzacz pracuje bardzo cicho: jednostka centralna zasysająca kurz znajduje się w wydzielonym pomieszczeniu, w miejscu sprzątania nie słychać więc hałasu. Pozwala na bezpowrotne usunięcie kurzu i innych zanieczyszczeń z pomieszczenia (odkurzacz tradycyjny sprawia, że część kurzu " wzbija się w powietrze i krąży" po pomieszczeniu). Kontrowersje powoduje oddziaływanie instalacji na zdrowie (szczególnie alergików) oraz poprawną wentylację. Jak jest naprawdę?
Jak to działa?
Odkurzacz centralny to instalacja, składająca się z jednostki centralnej, rur ssących ukrytych w ścianach i pod stropami oraz gniazd ssących (ssawnych). Do gniazd na czas sprzątania wpina się rurę ssącą zakończoną końcówką czyszczącą (urządzenie włącza się automatycznie po wpięciu rury). Po zakończeniu odkurzania rurę wypinamy z gniazda i urządzenie samoczynnie się wyłącza. Odkurzacz można też włączać i wyłączać za pomocą przycisku na rączce odkurzacza lub pilotem.
Jednostka centralna
Zamocowana na stałe w odpowiednim pomieszczeniu, stanowi serce całego urządzenia. Przypomina cylindryczny pojemnik, w którego wnętrzu znajduje się silnik urządzenia oraz zbiornik (worek) na zebrane zanieczyszczenia. Zadaniem jednostki centralnej jest wytworzenie podciśnienia, dzięki któremu będzie możliwe zasysanie powietrza zawierającego kurz ze sprzątanego pomieszczenia. Jednostkę umieszcza się w odizolowanym pomieszczeniu gospodarczym (piwnica, garaż, strych), które ma jedną ścianę zewnętrzną (będzie w niej wylot powietrza). Jednostka centralna wyposażona jest w odpowiednie filtry, które pozwalają na zebranie zanieczyszczeń o mikroskopijnych wymiarach. Ponad połowa kurzu usuwana jest przez filtr cykloniczny (w uproszczeniu kurz jest "odwirowywany" z powietrza i gromadzony w worku), a reszta zatrzymywana jest na filtrze z tkaniny (np. poliestru). Taki dwustopniowy system sprawia, że powietrze wychodzące z jednostki centralnej jest czyste i może być bez obaw odprowadzone poza dom. Obsługa jednostki centralnej ogranicza się do opróżnienia zbiornika z zebranego kurzu (2 - 4 razy do roku) oraz okresową wymianę filtrów.
Przewody ssące
Przewody (rury) ssące to system rur i kształtek (kolana, łuki i trójniki) z twardego PVC z domieszkami z tworzyw odpornych elektrostatycznie. Rury łączy się za pomocą klejenia, dzięki czemu cały system jest odporny na podciśnienia. Rury są wytrzymałe - mogą być bezpośrednio zalewane betonem. Zadaniem ich jest transport zebranego kurzu od gniazd ssących do jednostki centralnej. Rury montuje się w ścianie (w bruzdach) i pod podłogą. Zaleca się, by prowadzić je jak najkrótszymi drogami, w miarę możliwości unikając łuków i kolanek (np. prowadzenie rur na skos przez ścianę). Muszą to być specjalne rury do transportu zakurzonego powietrza (absolutnie nie mogą to być rury stosowane do kanalizacji!). Najczęściej stosowana średnica to 52 mm.W razie potrzeby rury można prowadzić po zewnętrznych ścianach - muszą być odpowiednio zabezpieczone i biec w specjalnych osłonach. (np. przy montażu systemu centralnego odkurzania w istniejącym budynku). Do prowadzenia przewodów można wykorzystać istniejące kanały wentylacji grawitacyjnej. Rury ssące zakończone są puszkami, do których montowane są widoczne na ścianach gniazda ssące.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)