LCD czy plazma? Takie pytanie zadaje sobie wiele osób planujących zakup telewizora.
W poniższym artykule przedstawiamy najważniejsze parametry techniczne oraz wady i zalety obu technologii. Podpowiadamy, na co zwracać uwagę przy wyborze nowego sprzętu, aby podjąć właściwą decyzję.
NA CO ZWRACAĆ UWAGĘ?
Przekątna ekranu – podawana w calach, określa rozmiar ekranu, a to rzutuje na wielkość
(i wagę!) całego telewizora. Rozmiar ekranu uzależniamy m.in. od pomieszczenia, w którym telewizor będzie się znajdował oraz odległości, jaka będzie dzieliła oglądającego.
Rozdzielczość ekranu – oznacza liczbę pojedynczych punktów obrazu (pikseli) znajdujących się
w jednej linii (poziomej lub pionowej – dlatego ten parametr określa się za pomocą wysokości i szerokości). Im wyższa rozdzielczość, tym bardziej szczegółowy może być obraz. Z parametrem tym ściśle powiązany jest standard HD.
Standard HD TV (ang. High Definition TV) – w wolnym tłumaczeniu oznacza telewizję o wysokiej rozdzielczości. W porównaniu do obecnie przeważającego w polskich domach analogowego standardu PAL, standard HD TV wyróżnia głównie 4-krotnie większa rozdzielczość obrazu oraz wysokiej jakości przestrzenny dźwięk (Dolby Digital 5.1). Filmy zapisane w tym formacie stały się już standardem w Ameryce. W Polsce format ten wprowadza się sukcesywnie od mniej więcej 3 lat. Dużą pomocą okazał się być słabnący kurs dolara – to właśnie dzięki niemu wielu ludzi mogło pozwolić sobie na modele telewizorów sprowadzane prosto z USA.
W naszym kraju format HD nie jest w pełni wykorzystywany – wdrażany jest przez zaledwie kilka stacji, takich jak Cyfra + czy też Telewizja "n"). Standard ten z pewnością docenią właściciele konsol do gier nowej generacji. Konsole takie jak X-Box 360 czy też Playstation 3 korzystają w pełni z dobrodziejstw HD, dostarczając graczowi niezapomnianych doznań. O ile znaczna większość telewizorów dostępnych w sklepach obsługuje standard HD (1280x720 pikseli), to Full HD (1920x1080) jest często pomijany.
Często spotykanym znaczkiem na telewizorach jest logo „HD Ready” – informuje ono, że dany wyświetlacz spełnia minimalne kryteria, by móc wyświetlać sygnał wizji w standardzie HD TV. Często lepszą inwestycją okaże się wybranie właśnie takiego telewizora niż tego obsługującego Full HD – np. przy przekątnej ekranu wynoszącej 37 cali oglądający z odległości 2 metrów widz nie dostrzeże różnicy między dwoma standardami.Aby cieszyć się jakością HD w swoim domu, odbiornik powinien spełniać jeszcze dwa warunki: posiadać cyfrowe gniazdo DVI lub HDMI oraz powinien wyświetlać obrazy w formacie panoramicznym.
Format ekranu – przedstawia się za pomocą dwóch liczb przedzielonych dwukropkiem – jest to proporcja między szerokością a wysokością. Obecnie dominuje format panoramiczny (16:9), ale można się spotkać z filmami nagranymi w formacie tradycyjnym (4:3) oraz kinowym (14:9). Obraz zapisany w innym formacie niż telewizor zaowocuje zmniejszonym komfortem oglądania. Przykładowo obraz panoramiczny wyświetlany na ekranie 4:3 spowoduje pojawienie się czarnych pasów na górze i dole ekranu.
Kontrast – określa różnicę między jasnością najciemniejszego i najjaśniejszego punktu na ekranie. Parametr ten znacząco wpływa na czytelność obrazu – im wyższy kontrast, tym pełniejsza paleta barw. Tak jak w przypadku formatu ekranu wartość ta jest wyrażana za pomocą dwóch liczb oddzielonych dwukropkiem.
Czas reakcji matrycy – pojęcie to dotyczy głównie telewizorów LCD. Jest to parametr określający szybkość (ta jest podawana w milisekundach), z jaką ekran reaguje na zmiany obrazu. Wysoka wartość tego parametru może owocować smużeniem, co jest zwłaszcza uciążliwe przy oglądaniu dynamicznego obrazu, np. meczów czy filmów akcji.
Kąt widzenia – decyduje o tym, z jakiej pozycji będziemy komfortowo mogli oglądać telewizję. Ważny zwłaszcza jest kąt podany w poziomie – zbliżony do 180º pozwoli cieszyć się filmem bez konieczności siedzenia na wprost ekranu.
Dodatki – oprócz samego telewizora przydatne (a czasami wręcz niezbędne) mogą okazać się różnego rodzaju dodatki. Odpowiednie złącza, dobrej jakości pilot czy też elementy pozwalające
na niestandardowe przymocowanie telewizora – na to wszystko trzeba zwrócić uwagę.
JAK TO DZIAŁA?
LCD to ekrany na bazie ciekłych kryształków. Poprzez zmianę polaryzacji białe światło pada na kolorowy filtr, który zaczyna świecić określoną barwą. Miliony tych kryształków składają się na obraz, który postrzega nasze oko. Zasada działania matryc plazmowych przypomina zasadę działania świetlówek. W rurce umieszczony jest gaz, który pod wpływem wysokiego napięcia zmienia się w plazmę. Ta z kolei przemieszczając się emituje światło ultrafioletowe, które uderza w luminofor i emituje światło widzialne.
ZALETY
Ekrany LCD zapewniają bardzo ostry obraz, który nie miga. Technologia ta jest stosunkowo tania
i wciąż rozwijana – np. na przestrzeni kilku lat wyraźnemu polepszeniu uległ kąt oglądania (mimo to najlepsze efekty daje siedzenie na wprost telewizora). Ekrany te są płaskie i stosunkowo lekkie,
a większość z nich można przymocować do ściany czy też sufitu. Ekrany plazmowe już na samym początku zachęcają do siebie żywymi kolorami i wysokim kontrastem. Nasycenie czerni jest bardzo wysokie. Także kąty widzenia są znacznie lepsze niż w LCD (mimo to pod tym względem nie dorównują telewizorom kineskopowym). Zapewniają bardzo wysoki komfort oglądania.
WADY
Do głównych wad LCD zaliczyć trzeba głębię czerni. Ponieważ piksele w panelu LCD są przełącznikami światła – nawet całkowicie wyłączony przepuszcza pewną ilość światła, co sprawia, że czerń nie jest satysfakcjonująco ciemna. Kolejnym problemem jest czas odpowiedzi – szybki, ruchomy obraz wyświetlany na LCD może owocować smużeniem. Ponadto w ekranach LCD zdarzają się tzw. martwe piksele (czyli takie, które są ciągle białe lub czarne). Niestety, nie da się ich naprawić.
W telewizorach plazmowych może mieć miejsce niemiły efekt. Piksele poprzez wyładowania elektryczne są gaszone lub zapalane – ludzkie oko postrzega to jak migotanie obrazu, co bardzo męczy wzrok (zwłaszcza przy oglądaniu obrazu z bliskiej odległości). Kolejną wadą jest wytrzymałość takiego ekranu. Luminofor zużywa się i obraz staje się coraz mniej wyraźny. Poza tym telewizory plazmowe źle znoszą wyświetlanie stałego obrazu – konsekwencją tego mogą być wypalone piksele. Telewizor plazmowy – bardziej niż jakikolwiek inny – jest narażony na uszkodzenia mechaniczne. Każde stuknięcie czy choćby dłuższe trzymanie w pozycji poziomej spowoduje usterkę. Ze względu na duży stopień złożoności naprawić je można tylko w autoryzowanych punktach serwisowych (a sama naprawa i poszczególne części do tanich nie należą).
Same telewizory plazmowe są sporo droższe niż te z ekranami LCD, ale moment kupna to dopiero początek finansowych schodów. Ze względu na konieczność wzbudzania plazmy bardzo wysokim napięciem zapotrzebowanie na energię w tych telewizorach jest niekiedy dwukrotnie wyższe niż w przypadku telewizora LCD o tej samej przekątnej ekranu. Dużym problem wyświetlaczy plazmowych jest rozmiar pikseli. Niemożność jego miniaturyzacji sprawia, że na sklepowych półkach nie spotyka się ekranów mniejszych niż 32 cale.
Komentarze (0)