Mozaikę wykorzystuje się zarówno do wykańczania ścian, jak również podłóg. Ta stosowana na podłogi produkowana jest w technologii prasowania w masie gresowej (szkliwionej), dzięki czemu ma dobre parametry użytkowe. Zakres zastosowania mozaiki w łazience zależy tylko od pomysłowości i upodobań. Może ona stanowić dominujący materiał wykończeniowy we wnętrzu lub być wykorzystana, co jest rozwiązaniem bardziej polecanym, tylko fragmentarycznie (np. aby wyeksponować wybraną część pomieszczenia) oraz jako ornament. I tak np. z mozaiki można wykonać dekoracyjne obramowanie lustra. Może też pełnić funkcję poziomego bądź pionowego dekoru – szczególnie dobrze prezentuje się zestawiona z płytkami w dużym formacie. Mozaika może także posłużyć do umownego wydzielenia poszczególnych stref w łazience. Dobry pomysł to wykończenie mozaiką półki lub też blatu pod ostatnio bardzo popularne umywalki nablatowe. Jest niezastąpiona jako okładzina różnego rodzaju powierzchni profilowanych – okłada się nią półkoliste ścianki działowe, w tym ścianki kabin prysznicowych, stosuje się przy obudowie okrągłych czy półokrągłych wanien. Jeśli rezygnujemy z tradycyjnego brodzika w kabinie prysznicowej, a ma go zastąpić odpływ w podłodze, warto ją wyłożyć właśnie mozaiką, ale tą wytrzymalszą, gresową. Miłośnikom tych drobnych kostek można zaproponować nawet całe mozaikowe umywalki lub wanny.
Układanie
Patrząc na wykończoną mozaiką powierzchnię i jej drobne elementy odnosi się wrażenie, że jej ułożenie musi być wyjątkowo żmudne, precyzyjne i zajmuje mnóstwo czasu. Wcale tak nie jest. Mozaika sprzedawana jest w arkuszach (często o wymiarach 30 x 30 cm). Poszczególne płytki połączone są siatką z tworzywa lub na podkładzie z papieru perforowanego (tzw. mozaika przemysłowa). Przy układaniu mozaiki ważne jest staranne przygotowanie podłoża, które powinno być idealnie gładkie, i użycie cienkiej warstwy kleju (o podwyższonej elastyczności lub specjalnego kleju do mozaiki), aby drobnowymiarowe elementy nie zapadły się w nim. Wykonawca musi mieć na uwadze, aby zachować identyczną odległość między poszczególnymi arkuszami a małymi płytkami. Jeśli spoiny będą się różnić szerokością, moduły mozaiki będą się odznaczać, a nie wygląda to dobrze i świadczy o niedokładności glazurnika. Ważne jest także, aby starannie połączyć mozaikę z innym rodzajem płytek o większym formacie. I na koniec – fugowanie – na tym etapie może być trochę więcej pracy niż przy tradycyjnej glazurze. Trzeba się również liczyć z tym, że zużycie samego materiału do spoinowania będzie nieco większe.
Oceń artykuł:
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
- 1
- 2
Komentarze (0)