Lata 20., lata 30. – ponadczasowa elegancja

Po I wojnie światowej nastał czas budowania nowego, szczęśliwego świata. Lata 20. miały niepowtarzalny klimat. Zmiany następowały szybko i wszędzie - w przemyśle i architekturze, w sztuce i modzie. Również w urządzaniu wnętrz.

W 1925 roku w paryskim Muzeum Sztuki Dekoracyjnej zaprezentowano ekspozycję „Les Annees 1925”. Był to początek nowego stylu, który - po krótkotrwałym panowaniu Art Nouveau - określa okres międzywojnia. Należy wspomnieć, że sama nazwa art deco pojawiła się dopiero w 1966 r.

Między końcem secesji, a stylem „1925” rozciąga się dość długi okres, który nie ma żadnej określonej nazwy. Lata 1907-1920 należą jednak do najważniejszych w XX wieku. Jest to epoka naznaczona wojnami, rewolucjami, przemianami społecznymi i gospodarczymi. Ten okres spowodował przewartościowanie podejścia do sztuki.

fot. atelier-20th-century.comfot. www.ceramicmatrix.com

Art deco, czyli „styl około 1925”, krył niezwykle bogaty zespół form. Formy te to postsecesyjny kierunek w sztuce wywodzący się także ze sztuki ludowej i prymitywnej, a także szczególnej interpretacji klasycyzmu. Był to pierwszy styl prawdziwie nowoczesny, biorący pod uwagę funkcjonalność i ład przestrzenny. Swój wkład wniosły również sztuka Chin i starożytnego Egiptu.

Ta właśnie mnogość przyczyniła się do tego, że art deco często zarzuca się, iż jest to styl bez stylu. Po latach możemy jednak z satysfakcją stwierdzić, że był to „styl” i to styl, który miał wpływ na wiele dziedzin sztuki. Architektura, rzemiosło, wzornictwo przemysłowe, moda, sposób bycia, muzyka (jazz), malarstwo – to między innymi dziedziny opanowane przez art deco.

fot. www.jlfurniture.comRockefeller Centerfot. www.artdecor.eu

Z jednej strony dzieła artystów takich jak Jacques-Emile Ruhlmann czy Jean Puiforcat, z drugiej zaś masowa produkcja plastikowych bibelotów, cynowych figurek tańczących dziewcząt czy toaletowych szkiełek.

Zróżnicowany jest również materiał. Zdecydowanie preferowano ten o fakturze dającej ornament. W architekturze – łaciate marmury, alabaster. Tak samo jak w wyposażeniu wnętrz. W meblarstwie – brzoza karelska, drewno topoli. Formy, które powstały to zdecydowane formy geometryczne o ciężkich, czasem zwalistych bryłach. Ornament pokrywa często całą ich powierzchnię.

Art deco to kierunek kosmopolityczny, ale jego stolicą był Paryż. Ważny ośrodek to także Nowy Jork, który chłonął wszystko, co paryskie, ale miał swój własny, zdecydowany charakter. Nowojorska wersja art. deco to: wejście do Rockefeller Center. Jest to monumentalna, alegoryczna kompozycja powstała z kamienia, ceramiki, szkła oraz sztucznego tworzywa zwanego winylem (wynaleziono go w 1930 roku).

fot. www.thedrhcollection.comfot. www.silive.com

Rozkwitało również rzemiosło artystyczne. Najbardziej efektownym tworzywem w epoce art. deco była emalia. Wtapiano ją właściwie we wszystkie naczynia dekoracyjne i użytkowe. Dywany i tkaniny, ilustracje i okładki książek, plakaty i reklama – jakiejkolwiek dziedziny artystycznej dotkniemy, znajdujemy wpływ tego stylu. A są to formy od ostrych geometrycznych do obłych, lub wywodzących się z surrealizmu kształtów następnej dekady. Motywy techniczne, pojawiają się bardzo często w sztuce dekoracyjnej. W samochodach, samolotach i radiach ornament w stylu art deco jest wszechstronny.W latach trzydziestych dotychczasową geometrię uzupełnia linia aerodynamiczna powstała w pracowniach inżynierów i designerów.

Oceń artykuł
4,33 / 3 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy
Polecamy Ci również

Zobacz także